Blogbericht Ronald Rijken

Tropische sferen Jazz in Duketown

recensie van een warme openingsavond

Tropische sferen op de openingsavond van Jazz in Duketown 2017. Rond tien uur ’s avonds was het nog 22 graden en de jazz was hot in de Bossche binnenstad. Geen tijd om af te koelen. 
Met het programmaboekje in de hand van het ene concert naar het andere optreden. Dat bleek geen doen. Maar laten we eerst beginnen bij het begin.

Opening door Jazz Academy
Jazz in Duketown editie 2017 werd vrijdag 2 juni op de Parade rond kwart voor acht geopend door tien jonge muzikanten van de Jazz Academy. Zij kregen een opleiding van een jaar bij Stichting Jazzwerkplaats en staan op het punt naar het conservatorium te gaan. De negen mannen en één vrouw vertoonden geen schroom om de spits af te bijten.

Er was redelijk wat volk op de Parade om deze jonge musici aan te moedigen. Alle nummers waren instrumentaal met een prominente plek voor het koperwerk. De mantel der liefde kan echter niet verhullen dat de nummers nogal moeizaam op gang kwamen en daar helaas ook in bleven steken. Een uur optreden kan zo erg lang duren.

Technisch gezien was alles redelijk in orde, maar repertoire en arrangement getuigden niet van vernieuwingsdrift wat je toch zou verwachten bij zulke jonge en ambitieuze muzikanten. Op andere plekken in de stad was dat wel anders.

Hot spot Kerkplein
Wil je iets anders horen en je laten verrassen dan is het Kerkplein the place to be. Daar zetten de programmeurs van dit gratis jazzfestival de ‘alternatieve’ bands neer. Dat gebeurt al een tijdje en dat zie je ook af aan het publiek. Deze opzet van de organisatie is te prijzen en hopelijk blijft dat ongewijzigd.

Met De Nachtdienst uit Amsterdam zat dat wel snor. Dutch hip hop, ontregelende beats, feeëriek pianospel en een vervaarlijke bariton saxofoon zorgden ervoor dat je bij de les bleef. Of beter, dat je niet stil kon staan.

Minpunt was dat het geluid niet goed was afgesteld. Wat de twee rappers te vertellen hadden, was vaak onverstaanbaar. Maar de beat bleef aanstekelijk.

De tweede band die op het Kerkplein speelde, was zo mogelijk nog alternatiever. Blackflower uit België speelt op het eerste gezicht met de standaard jazz instrumenten, trompet, keyboard, sax, gitaar en drums maar dat was het dan ook.

Ritmes uit non-jazz oorden werden op natuurlijke wijze verweefd tot een hypnotische sound waar het publiek welhaast orgastisch op danste. Experiment en folklore hoeven elkaar niet te bijten.

Het intellect viert hoogtij
In de Willem Twee Concertzaal trad het Jasper van ’t Hof Quartet aan. Pianist Jasper van ’t Hof speelde met veel grootheden uit de jazz zoals saxofonist Archie Shepp.

Deze avond speelde Jasper met zijn nieuwe Nederlandse kwartet en bracht jazz ten gehore van intellectuele aard. Hier geen experimenten maar hoge techniek en gelukkig hoefde dat een swingende avond niet in de weg te staan, hoewel het publiek slechts licht mee bewoog met het hoofd.

Terug naar buiten

Eenmaal buiten werd je meteen ondergedompeld in de drukte en warmte van de binnenstad waar mannen rondliepen in t-shirts en shorts en vrouwen spannende rokken droegen met ontblote bovenstukken. De saxofoon tonen van de band BRUUT! waaiden door de straten en zogen je naar de Markt waar de band speelde.

Het energieke spel van saxofonist Maarten Hogenhuis en de unieke sound van een antieke hammond-orgel kundig bespeeld door Folkert Oosterbeek maakten de grote populariteit van deze band weer eens duidelijk. Jazz met de surf sound à la Dick Dale.

De Spaanse band La Selva Sur sloot het openlucht gebeuren af van deze openingsavond. Aanstekelijke feestmuziek voor een dankbaar publiek dat op de Parade zijn lol niet op kon met de komische frontman/zanger. Het was van alles-nog-wat: ska, balkan, rap, jazz, rock. Verstand op nul en feesten. Na 01.00 was het tijd voor de vele afterparties.
  Reacties
Er zijn nog geen reacties. Je kunt als eerste reageren door het formulier in te vullen.
Reageer