Blogbericht Ronald Rijken

Popronde Den Bosch 2017

Zoektocht naar de ultieme band

Popronde Den Bosch editie 2017 was weer een zoektocht naar de ultieme band van de avond.
Bijna 50 bands uit nagenoeg alle denkbare stromingen deden eraan mee. Verspreid over de Bossche binnenstad, Tramkade en het Willem Twee complex (Afterparty) moest je van tevoren al een keuze maken. Er zijn grenzen aan je fysieke mogelijkheden. Een sfeerreportage van Popronde Den Bosch.

Jonge punk vs volwassen punk
De band die dit reizend muziekfestival opende was Forever Saturday in de Knillispoort. Jonge, frisse knapen met brutale punk, op het schattige af. Puppy punk als het ware.
Heel wat anders had Plein 79 te bieden. Daar trad Camp High Gain op. Fris & fruitig kon je de band niet noemen. Eerder punk helemaal tot wasdom gekomen. Hard en meedogenloos waren de korte nummers. Zanger/gitarist Helmer Lathouwers is ex-Undeclinable Ambuscade, een legendarische punkband uit de jaren '90. En met Bossche roots.

Jonge honden electronica vs ambienthouse 
In de foyer van Willem Twee concertzaal bonkte de housebeat van KAUW uit Den Haag. Aanstekelijk en ook al zo schattig en fris als de punkers van Forever Saturday. KAUW kreeg het aanwezige publiek wél aan het dansen in tegenstelling tot Fusus die na hen opkwam in de concertzaal.
Fusus is een driemansgroep uit Twello. Alledrie zijn afgestudeerd aan het conservatorium als slagwerker en zo zijn ze ook begonnen. Na korte tijd kwam daar de synthesizer bij en Fusus als electronica band was geboren. Waar KAUW mikt op dansbaarheid, richt Fusus zich meer op het mentale. Ambient, cerebraal, Zen, balans. 

Pop, Americana en hip hop
In de triangel Muzerije, de cafés 't Bonte Palet en De Palm kwamen drie totaal verschillende genres aan bod. Amber Gomaa, Assorted Travellers en Benjamin Fro met respectievelijk pop, Americana en hip hop. Dook je van het ene in het ander dan zou je je innerlijk evenwicht kwijt kunnen raken. Dat is het allerleukste  van dit festival, de grote verschillen in genres en zo vlak bij elkaar geprogrammeerd. Vergelijken kan niet, wel waar je voorkeur ligt.

Powersoul
In mijn geval had ik bij het lezen van het programmaboekje van deze Bossche Popronde editie min of meer mijn keuze al gemaakt. Ik koos zuiver op genre namelijk soul en de enige soulband in Popronde Den Bosch was The Howlin'. Althans, zo werd de band uit Amsterdam omschreven in dat boekje. Maar het was meer, veel meer.
Sommige bandleden komen uit de hip hop wereld en anderen zweren bij Alternative. De band was trouwens niet volledig deze avond. Tess Gaerthe (backing vocal) en Joel Dieleman op de toetsen ontbraken.

In de Muzerije bewoog de lead singer en frontman van The Howlin', Joel Gaerthe, zich met trage tred en gepijnigde blik over het podium als een verontgelijkt groot kind, het leed van de wereld met zich meetorsend. Want soul, dat is de pijn van het hart, de erfenis van de stamvader, de blues.

De stampende beat van drummer Isai Reiziger en de dampende funky bas van Bill Mookhoek vormden het framework waarin gitarist Nick Kroes zijn jankende solo's kwijt kon. De raspende stem van Joel Gaerthe maakte de pijn van de ziel zo mogelijk nog dieper. Soul met de power die je nodig hebt in deze donkere tijden.

Paul Smits Award
Als eerbetoon aan de onlangs overleden Bossche festivalorganisator en voorzitter Paul Smits heeft Popronde de ‘Paul Smits Award’ in het leven geroepen. De prijs wordt uitgereikt aan de beste performer van Popronde 2017.
Het publiek van Popronde in Den Bosch kon stemmen bij de infostand op de Markt voor zijn favoriete performer uit de Popronde selectie. De Paul Smits Award zal worden uitgereikt tijdens het Popronde eindfeest in Q-Factory Amsterdam, op 25 november.

Foto's
Opvolgend: Forever Saturday, Camp High Gain, KAUW, Fusus, Amber Gomaa, Assorted Travellers, The Howlin'.

Auteur: Ronald Rijken

  Reacties
Er zijn nog geen reacties. Je kunt als eerste reageren door het formulier in te vullen.
Reageer