Blogbericht Ronald Rijken

Lamarziendan 6

Beganegronds in het Werkwarenhuis

Lamarziendan 6 die de titel De Ondergrondse draagt, luidt het tweede seizoen in van het muziektheater dat door Max Joey van den Hout en Jordy Sanchez is opgezet. De locatie was nu Van Aken in het Werkwarenhuis aan de Tramkade. 


Gasten
Naast huisorkest Pippi Belli traden diverse gasten op zoals comédienne Michèlle Schimscheimer, zangeres Shanna Nicó, het singer songwriter duo Eefke van der Loop en Yoeri van Meggelen en spookverteller Marc van Creij. Freerunners van Parkour, breakdancers van Cypher HQ en jonge filmmakers van het ONE Week Filmproject van Solos waren ook van de partij.

Van het publiek werd als vanouds gevraagd om een belangrijk steentje bij te dragen. Max en Jordy willen nou eenmaal niet dat het publiek slechts passief toeschouwt. De yell ‘Lamarziendan’ komt daar uit voort. Kritisch zijn en blijven, is het credo.

Podium Werkwarenhuis?
Na de locaties Mariapaviljoen en RUW besloten Max en Jordy naar het Werkwarenhuis aan de Tramkade te verkassen. Verandering en onvoorspelbaarheid staan hoog in hun vaandel. Een goede beslissing want deze locatie oogt vriendelijker dan de sombere kapel van het voormalige Groot Ziekengasthuis.
Het podium stond weer gelijk aan de publieksruimte die er in een halve cirkel rondom was gevormd. Brandveilige gordijnen en verlichting zorgden ten slotte voor een intieme sfeer. De horeca in het Werkwarenhuis oogt professioneel.

Hilarisch en warrig?
De avond begon met de intro van huisband Pippi Belli aan de hand van een lied uit de Balkan. Meteen daarop kwam Michèlle Schimscheimer op met een lekker vet stukje cabaret dat vooral door jongeren in het publiek werd gewaardeerd vanwege een aantal schunnige passages. Schimscheimer kwam later in de avond terug met een net zo hilarische act.

Kleinkunstenaar Merijn Krol werd door Jordy voorgesteld als ‘de stagiaire’. Hij was meer een sidekick die met veel sardonisch plezier te kakken werd gezet. Ik pleit ervoor om Merijn een vaste rol aan te bieden voor volgende edities. 
Jordy vroeg het publiek na te denken wat er op een muur op Mars staat geschreven als mensen in 2020 op de rode planeet landen. Aan het eind van de avond kon die vraag beantwoord worden.  De antwoorden zijn mij niet echt bijgebleven.

De opkomst van spookverhalen-verteller Marc van Creij maakte indruk. Het licht werd gedimd en de zwaar geschminkte Marc met monnikenkap op - een hoody zouden we nu zeggen - betrad het podium, hanglampen in zijn hand. Behalve zijn opkomst werd het nooit spannend wat Marc had te vertellen. Het verhaal was flauw en warrig. 
Het werd daarna nog warriger toen de korte documentaire Kielzog van twee jonge filmmakers van het ONE Week Filmproject van Solos werd vertoond. De techniek liet hen telkens in de steek. Daarbij deed dit gedeelte van het programma afbreuk aan het totaal. Als publiek werd je weer afgeserveerd tot kijkvee. ?

De inzet van freerunners kwam ook niet helemaal uit de verf. Susan Meijburg van huisband Pippi Belli vroeg zich terecht af waarom niet met ontblote torso werd gerund. De jonge breakdancers van Cypher HQ ontlokten veel enthousiasme.

Na de tweede pauze trad zangeres Shanna Nicó op. Ze begeleidde zichzelf op de Nord Stage keyboard. Ze zong drie nummers. Het eerste was nog niet helemaal af. “Dat mocht van Lamarziendan,” zei ze. Het was doodstil tijdens haar optreden.

Aan het eind van de avond werd gevraagd of mensen uit het publiek ‘iets spontaans’ wilden doen. Haast zonder aarzelen traden twee mensen naar voren om een nummer te spelen, zang en gitaar. Korte tijd later voegde een danseres zich bij het duo terwijl de seconden naar het slot werden afgeteld.

Auteur: Ronald Rijken

  Reacties
Er zijn nog geen reacties. Je kunt als eerste reageren door het formulier in te vullen.
Reageer