Blogbericht Arie de Wilde

The Pinktones

Van bluegrass tot blues

De band
Ton Derks - akoestische gitaar en zang, Ad Vlamincks - basgitaar en zang, Hans Hulsenboom -  elektrische gitaar en mandoline, Gerrie van Heck - drums en zang.
De mannen zijn elkaar tegengekomen tijdens hun nachtdiensten bij de GGz en zijn in de huidige samenstelling al zo’n kleine 14 jaar met elkaar muziek aan het maken. Voorop staat hierbij vriendschap, speelplezier, humor en veelzijdigheid in muziek. Uiteindelijk resulteerde dat in een grote verscheidenheid aan nummers in de stijlen R&B, R&R, rockabilly, surf, Latin, country en Irish folk. De band kenmerkt zich door de ongedwongenheid waarmee zij door het muziekleven gaan.

Het optreden
Begonnen werd met een akoestische set van bluegrass, country en Irish folkmuziek waarbij de mandoline een belangrijke rol speelde. Daarna een set met meer R&R en R&B waarbij de beentjes al wat van de vloer kwamen en nummers als One Night With You, Wooley Booley en Honkey Tonk Women van harte door het publiek werden meegezongen. Dan een laatste set waarin vooral surf, vanwege het hoge dansgehalte, een rol speelde. Aan het slot kwam toch weer even de mandoline tevoorschijn in Going To My Home Town, een nummer van Rory Gallagher. Dan nog even It’s All Over Now.

Mijn ervaring
Gezien de openheid van de band naar het publiek toe zat de sfeer er in de eerste set al meteen in. De nummers werden in een uptempo gespeeld waarbij het mandolinewerk van Hans puntje gaaf was. Stilzitten is moeilijk, het publiek is zacht rumoerig en ik hoor meteen al positieve reacties.

Gaandeweg het optreden voert de band de spanning naar het publiek op met meezingers en nummers met een laat maar zeggen hoge dansbaarheidfactor. Het valt mij op dat de bandleden veel met elkaar communiceren. Later wordt dat in gesprek met de bandleden voor mij duidelijk. Ze hebben niet echt een vaste set list. Ze polsen het publiek en passen hun muziek daaraan aan. Nummers zat wordt er dan gezegd. Hoe simpel kan het zijn.

Toekomstplannen
Hier is de band duidelijk over, die zijn er niet direct. Misschien nog eens een derde CD uitbrengen, voor de rest is het met elkaar muziek maken de hoofdzaak. Naamsbekendheid door bijvoorbeeld een Facebookpagina of website? ‘Och dat hebben we gehad, wordt er een beetje gelaten gezegd. Eigenlijk heeft niemand van ons daar tijd voor of zin in. We willen gewoon muziek maken, zijn niet te veeleisend en best tevreden over hetgeen waar we mee bezig zijn. And that’s it. It’s a way of life.’

En daar is mijns inziens helemaal niets mis mee.

Door: Arie de Wilde
  Reacties
Er zijn nog geen reacties. Je kunt als eerste reageren door het formulier in te vullen.
Reageer