Blogbericht Johan van Bommel

White Elephant en A Fool's Errand door naar finale Bossche Band Battle

recensie

Het World Skate Center aan de Buitendijk 2 in Den Bosch werd dit weekend gevuld met vier bands, die allen terecht in de halve finale van de Bossche Band Battle staan. Het podium staat klaar, inclusief rookmachine en stagelights in allerlei kleuren. Het belooft een vermakelijke avond te worden, want het spant erom welke twee bands er doorgaan naar de finale, die op 29 december plaatsvindt in het Willem Twee Poppodium.

Delusionals
Een synthesizer, een drumstel en een gitaar zijn de instrumenten die klaarstaan om bespeeld te worden door de drie dames van Delusionals. Alle drie zijn ze voorzien van een zangmicrofoon. Het eerste nummer zet een dromerige sfeer neer, waarbij de drumster erg creatief is in het gebruik van bass kicks.
Tijdens het tweede nummer schakelt ze over op het elektronische deel van haar drumkit, wat ook voor een creatieve sound zorgde in combinatie met de psychedelische klanken van de gitariste. De dames zijn goed op elkaar ingespeeld, want plots stopt het nummer op een strakke manier. Met erg veel snelle tikjes op de hi-hat blijft de muziek verrassend, ook al bleef het tempo veel hetzelfde. De laatste twee nummers zijn op lager tempo en erg persoonlijk, dit komt echt binnen als de zangeres afsluit met een lange uithaal liggend op de grond.

White Elephant
De band bestaande uit een drummer, bassist en twee gitaristen, waarbij frontman Vincent ook zang doet, staat na een zorgvuldige soundcheck klaar om te spelen. Tijdens de instrumentale opbouw zingt de drummer mee, dit voegt veel toe. De band weet het publiek op een natuurlijke manier naar voren te vragen, waardoor de sfeer intiemer wordt en het optreden interessanter.
Het tweede nummer ‘Save It’ heeft een leuke hoge gitaarmelodie die af en toe door het nummer heen danst. Na een stevige uithaal beweegt de band energiek op het podium, waardoor er een aanstekelijke energie ontstaat. Ook klapt het publiek het ritme mee en wordt het nummer afgesloten met een nette gitaarsolo. Een langzamer nummer wordt neuriënd ingeleid, waarna een nummer volgt dat zo onder een skatefilm zou passen. Ook stelt White Elephant als enige band de bandleden voor.

Johnny Jester
De Tilburgse band Johnny Jester is aan de beurt. Een grijskleurige Gretch gitaar trekt mijn aandacht, echt een mooi ding. Net als in het Koudijskafé bevatten de eerste twee nummers een lange ‘Ooooh’ uithaal die een Kensington-achtige sound creëert. Persoonlijk mis ik de creativiteit, maar dat kan een smaakkwestie zijn. Een melodische gitaar vult het slow tempo nummer dat volgt.
Daarna kwam er weer nummer met een ‘Ooooh’ uithaal waarbij ik mijn aandacht verloor. Daarna werd mijn aandacht terggepakt door een stevige instrumentale rock-achtige opbouw die vet was. Er is zeker energie waar te nemen op het podium door de moves van de mannen, terwijl een hoge gitaarmelodie het laatste nummer opleukt.

A Fool’s Errand
De vier mannen spelen instrumentaal, maar toch is het verhalend door de praatjes tussendoor van de bassist. Zo gaat het eerste nummer over een kleine Bossche jongen met grote problemen in een grote wereld, kondigt de bassist aan, die de leiding heeft in de band. De podiumenergie spat er vanaf, het is een plaatje dat klopt. Verrassend komt deze band uit de hoek, door gebruik van een sustainer, een apparaatje dat de gitarist gebruikt om zijn snaren mee aan te slaan, waardoor te tonen heel lang doorklinken. Ook pakt de bassist er een trompet bij waarmee er weer een nieuwe sound is.

Ontknoping
White Elephant en A Fool’s Errand mogen het nog een keer tegen elkaar op nemen in de finale. De terechte winnaars hadden in mijn ogen de sterkste stage performance wat echt zorgde voor een vermakelijke avond. Ook het niveau van de andere bands was zeker hoog, en zij zijn ook de moeite waard om in de gaten te houden. 

door: Johan van Bommel
foto's: Aya Dupont

  Reacties
Er zijn nog geen reacties. Je kunt als eerste reageren door het formulier in te vullen.
Reageer