Blogbericht Ronald Rijken

Als het lied het houdt op een akoestische gitaar dan komt het goed

Hoe de muziek van Handsome Johnny één geheel vormt

Ergens in het slecht gedefinieerde, altijd nevelige, nooit zonnige gebied tussen België en Nederland kwamen de mannen van Handsome Johnny samen om muziek te maken. Muziek die de typische verhalen van het gebied vastlegt: verdwalen in het bos, bier drinken in bars lang voorbij hun hoogtepunt, en vuistgevechten die niet altijd een geldige reden nodig hebben.

Eén geheel uit zoveel
Zo omschrijft de band zichzelf op hun Facebookpagina. Deze stoerheid past wel bij een band als Handsome Johnny. Roots rock op zijn best. Er werden flink wat nummers gespeeld donderdag 4 januari in de foyer van Willem Twee concertzaal. Een twintigtal nummers in totaal, verdeeld over twee sets. Het publiek liet zich gewillig meevoeren in melodieuze rock country, soms neigend naar pop, afgewisseld door wat meer dramatische Americana dat zou passen bij een film van de Coen Brothers.
Het kon allemaal en ging als vanzelfsprekend in elkaar op.

“Ik ben sterk beïnvloed door muziek uit de jaren ’60 en ’70. Op de platen van The Stones hoor je ook allerlei genres: rock, country en zelfs gospel. Dan vormt zich één geheel. Dat is wat wij ook doen. Het vormt allemaal één geheel,” zegt Mark van Dijk, frontman van Handsome Johnny en verantwoordelijk voor de vele songs.
“Wij maken ook zo van die uitstapjes zoals The Stones doen op hun albums. Niet dat ik dat bewust doe, maar dan komt er een hardcore nummer uit en de andere keer een J.J. Cale-achtig nummer.”

Johnny and the Devil
Het laatste nummer van de eerste set is een sprekend voorbeeld van de veelzijdigheid van de band. Follow Your Heart is een lekkere Midwest song met een prettig refrein dat live sterk overkomt mede door de vakkundige solo van de hand van gitarist Coos van de Klundert aan het eind van het nummer. Hier komen country en pop broederlijk samen in dat ene geheel waar Van Dijk op doelde. “Er is niks mis met pop muziek,” zei Coos tijdens een kort gesprek in de pauze.

Na de korte break - de band had er echt zin in - werd het nummer Johnny And The Devil ingezet, een aloud thema in de country waarin de duivel een man verleidt zijn ziel te verkopen in ruil voor geld, roem en glorie. Daarmee sluit de band zich aan bij een grote rij namen uit de country muziek zoals Dolly Parton en Kris Kristofferson die ook de strijd met de duivel bezingen. De hoofdpersoon in het lied - Handsome Johnny - betaalt de prijs op De Dag Des Oordeels en ook dat is een geliefd en telkens terugkerend thema in zowel country, rock als de blues.

De toon was gezet voor het tweede deel van de avond en in een vlot tempo werden nog tien nummers gespeeld, de een memorabeler dan de andere. Somewhere In April sprong eruit omdat het zo’n catchy nummer is. Het voldeed eigenlijk aan alle wetten en regels om een hit te worden. Echt zo’n nummer die je harder draait in je cabrio op een zomerse middag.

“Ik kom vaak met een nummer dat al kop en staart heeft en waar ik al ideeën heb waar wat zou kunnen komen. Maar er komen altijd verrassingen als de band de nummers eigen wil maken. Ik heb niet echt een eenduidig manier van schrijven, maar altijd met mijn akoestische gitaar want dat is wel de basis. Als het lied het houdt op een akoestische gitaar dan komt het goed. Ik heb er wel ideeën over maar als we gaan repeteren dan is er genoeg vrijheid voor iedereen van de band. Coos heeft een eigen sound op zijn gitaar en die legt hij in die nummers, geeft er een bepaalde twist aan. De nummers krijgen zo een eigen identiteit. De teksten liggen wel vast, ik kom met complete liedjes.”

In maart wil Mark van Dijk weer de studio in. “Ik heb heel veel nieuwe nummers geschreven die we echt moeten gaan aanpakken. Op een EP met zes tot acht nummers.”

De twee laatste nummers Upright en Do Better Things waren dansbare uitswingers. Net zoals de eerste was deze tweede set in balans. Dat kenmerkt deze volwassen band die niet schroomt om voor zijn ambities uit te komen.

Bandleden
Mark van Dijk - zang, gitaar, mondharmonica
Coos van de Klundert - gitaar
Max Nohe - bas en contrabas
Willem Schwaner - drums en backing vocals

Foto's: Ronald Rijken

  Reacties
Er zijn nog geen reacties. Je kunt als eerste reageren door het formulier in te vullen.
Reageer