Blogbericht Johan van Bommel

In Den Bosch leeft Herman Brood nog

Aan een fenomeen komt geen eind

Zondag 4 februari was het voor de Herman Brood liefhebbers te doen in P79. De Tribute band ‘Street!’, vernoemd naar de in 1977 uitgebrachte plaat van Herman, stond in een uitverkochte ondergrondse rockschuur. Van tevoren sprak ik een aantal Brood fans om verhalen van vroeger uit te horen en alvast in de sfeer te komen. Zo vertelde iemand dat ze Herman een keer in haar café had zitten terwijl hij moest optreden op de Boulevard, zijn management kwam hem daar toen halen.

Met welgeteld acht bandleden stond het podium bijna net zo vol als de zaal. Met een drummer, bassist, gitarist, toetsenist, saxofonist, twee dansende achtergrondzangeressen en natuurlijk de frontman, was het een rijke formatie aan Brood sound. De nummers worden in vlot tempo na elkaar gespeeld. De ene is nauwelijks afgelopen of de volgende wordt al ingezet door de drummer. Dat mag ook wel: de setlist bestond uit 36 nummers! Eigenlijk zelfs 37 als je Speedo meerekent. Het geluid is prima, je kan merken dat de bandleden echte Brood fans zijn door hoe ze in detail de nummers nabootsen. Door de achtergrondkoortjes lijken nummers als ‘Still Believe’ en ‘Dope Sucks’ precies op de albumversies. Ook de gitarist laat zijn kunnen zien. Ondanks de snelheid van zijn spel en de technieken die hij tot hoog op de hals toepast, blijft hij foutloos uitkomen. Door het gebruik van de juiste effectpedalen lijkt de sound heel erg op Lademacher. Tijdens de solo’s mocht het volume wel wat omhoog om het spel beter tot zijn recht te laten komen.

In een welverdiende pauze van twintig minuten kan iedereen even bijkletsen en wat drinken bij de bar halen zonder iets te missen. Ik sprak wat bandleden om ze uit te horen over Hermans muziek en hun optreden.

‘Hoe gaat het op het podium? Leef je je dan erg in in Herman?’

Hennie (zanger): ‘Nou momenteel zit ik zelf in een iets moeilijkere periode, dus wat dat betreft is het inleven in Herman misschien wat makkelijker, maar als je lekkerder in je vel zit, dan komt er wel veel meer uit.'

‘Wat is je favoriete nummer om te doen en waarom?’
Hennie (zanger): ‘Het nummer waar we straks mee beginnen na de pauze, ‘Phoney’. Dat komt doordat het zoveel tekst bevat, door hoe Herman dat zong was het eigenlijk een soort voorloper van rap zou je kunnen zeggen.’ 

‘Hoe zien jullie andere Herman Brood coverbands? Bestaat er rivaliteit?'
Jan (bassist): ‘Nee hoor, dat zien we meer als collegialiteit. We willen allemaal graag de muziek van Herman hoog houden en daarin zijn we juist blij met elkaar’

‘Wil je zelf nog iets kwijt over de band of dit opteden?’
Jan (gitarist): ‘Ja, dat ik blij ben dat Herman nog leeft in Den Bosch! We hebben op een andere plek ook wel eens voor twaalf man gestaan’ 

Na de pauze was het publiek wat losser, en zo ook de band. Er wordt tussen de nummers door soms even gedold, door carnaval te noemen dat volgende week plaatsvindt en een bijbehorend drumritme in te zetten. Even lijkt het alsof Hennie het nummer Douchegordijn gaat zingen, maar gelukkig is de rock ’n roll weer snel terug. Dit deel van de set bevat nummers die veel mensen kunnen meezingen. Het tempo zit er nog steeds lekker in, maar de afwisseling met langzamere nummers komt ook wel gewenst. Als de band klaar is roept het publiek zelfs nog om een toegift, en die komt ook. Er wordt zelfs nog een nummer in het Duits gedaan, dat gaat over Herman en Nina Hagen. Aan alles komt een eind, zo ook aan dit optreden.

Aan Herman Brood is nog steeds geen eind, want een uitverkocht P79 heeft zich prima vermaakt deze avond. Na het optreden ging bijna niemand meteen naar huis. Het publiek bleef nog lekker nabespreken en genieten van deze Herman Brood sfeer. 

Tekst en foto's: Johan van Bommel

  Reacties

Liesbeth

5 feb 2018 21:04

Gaaf hoor om Herman Brood fans te spreken.en een mooi geschreven stuk door u Johan.

Reageer