Blogbericht Stefan van Boxtel

Kyle Carey bouwt gestaag aan haar publiek

Een sfeervolle avond vol sensibiliteit

Het is een warme dag deze 17e april in Den Bosch als Kyle Carey uit New Hampshire (USA) om 20.30 uur begint aan haar concert voor de Blue Room Sessions in de Clubzaal van de Verkadefabriek. Het belooft een sfeervolle avond te worden vol gevoelige liedjes in een prachtige ruimte. Naast de gebruikelijke keuze van liederen uit haar albums maakt Kyle er iets speciaals van met a capella voordrachten van oude Keltische oersongs. Vooral de toelichting op haar songs waar deze over gaan en hoe ze zijn ontstaan, maakt dat je ze nog lang daarna kan herinneren. Fijnbesnaarde nummers die je niet licht vergeet.



Overgave
Kyle Carey begint met het prachtige nummer Orange Blossom van haar eerste album, wat ze introduceert als een persoonlijk nummer dat gaat over relaties die ontstaan en dan soms ook weer over gaan. Kyle wordt begeleid door Erin Martell (zang/gitaar), Ron Kansen op mandoline en altvioliste Nikki Verlinden uit Belgie¨. 

Haar overgave met hoe ze het lied brengt zet gelijk de toon voor de rest van de avond. Bij bijna ieder nummer sluit ze haar ogen en neemt ons mee naar een wereld die ze zelf in dat moment volledig lijkt te herleven. Ze zingt geconcentreerd en met passie, ieder woord en iedere zin. Het prachtige vioolspel van Verlinden danst vloeiend door ieder nummer heen.

In het lied Northern Lights bouwt Kyle een ladder naar het noorderlicht (poollicht) om het vanuit de hemel te bekijken. Een prachtig en oorspronkelijk beeld dat lang voor je geestesoog blijft zweven. De Amerikaanse laat zich graag inspireren door dichters zoals Elizabeth Bishop* (1911-1979) wier werk gekenmerkt wordt door een hoge mate van sensibiliteit. Eenzelfde gevoeligheid die je ervaart bij dit intieme optreden.

Gaelic
De Amerikaanse gospel traditional Down To The River To Pray wordt door Kyle in a capella gezongen in een door haar zelf gefabriceerd Gaelic met als titel Sios Dhan an Abhainn. De Keltische wereld die nog voortleeft in Schotland en Ierland vormt een grote inspiratiebron voor deze Amerikaanse zangeres. En zo zet ze de avond voort, in twee sets, met mooie persoonlijke songs die ze met zorg heeft geschapen en vol overgave uitvoert.

Na de pauze zingt ze traditionele Irish ballads zoals Come Back To Me en het nummer Crossing van Muddy Waters gei¨nspireerd door de zuidelijke staat Louisiana. Verder coverde ze Trouble In The Field van Nancy Griffith. Kyle geeft twee toegiften: Winter Fever (North Star) en daarna een heus Schots slaapliedje, een lullaby, weer in het Gaelic.

De puurheid van haar voordracht maakt haar optreden bijzonder. Het lijkt alsof ze dit alleen kan door voor ieder nummer iets te vertellen waar het vandaan komt of waar het over gaat. Kyle Carey heeft alles in zich om net zo groot te worden als de Ierse zangeres Mary Black. Ze kan een prachtige avond neerzetten en bouwt gestaag aan haar publiek. Vijf jaar geleden was ze ook al te gast bij de Blue Room Sessions en met ieder optreden laat ze een mailinglijst rondgaan om het contact met haar publiek te onderhouden.
 

* Het verzameld werk van Elizabeth Bishop is vertaald in het Nederlands en gebundeld in Verliezen is een kunst (2011).

Foto's: Wies Luijtelaar
Met dank aan The Blue Room Sessions
 

  Reacties
Er zijn nog geen reacties. Je kunt als eerste reageren door het formulier in te vullen.
Reageer