Blogbericht Ronald Rijken

Kleine juweeltjes van The Burying Ground

Noord-Amerikaanse traditionals waaien over de oceaan

Muziek Op Donderdag sloot op 31 mei het seizoen 2017-2018 af met The Burying Ground uit Vancouver, Canada. Het is de eerste keer dat deze band op tournee is in Europa. Het optreden in de foyer van Willem Twee Concertzaal is meteen de eerste uit die tournee en kan je met recht spreken van een Bossche primeur. De band manoeuvreert rondom klassieke Noord-Amerikaanse genres zoals countryblues, oude jazz, ragtime en folk.

Traditionals
Op deze broeierige avond – zwoel is het woord – vormen de lichtvoetige klanken van The Burying Ground de perfecte uitkomst voor de binnentemperatuur. Het is alsof een frisse bries over de oceaan waait. Hoe lichtvoetig ook, de teksten gaan echter vaak over de duistere kanten van het leven. Dat kan haast niet anders want veel nummers die deze Canadezen spelen, zijn traditionals waar de duivel, drank en andere menselijke ellende vaak de boventoon voeren. Het eigen werk tracht die sfeer na te bootsen. Met succes trouwens.

Geen van de instrumenten zijn elektrisch versterkt. We hebben hier te maken met een groep muzikanten die zoveel mogelijk de begintijden van de Noord-Amerikaanse muziek volgt en daarom kiest voor akoestische instrumenten, kiest voor de tijd dat muziek werd gespeeld in boerenschuren met gitaar, viool en washboards.

De band begint met Wear You Of My Mind, een instrumentaal nummer en brengt het publiek al meteen in de juiste stemming. De avond gaat een rondleiding worden in ‘Canadian-Americana’ in de meest ruime zin van het woord. Een reis in tijd, ruimte en muziekstromingen. Iedereen lijkt zin te hebben in zo’n reis. In het tweede nummer word je aangenaam verrast door de donkere en hese stem van Woody Forster die zingt over Milwaukee Blues. Naast verrassing is zijn stem ook een herkenning, een bevestiging dat zijn stem, dat timbre hoort bij deze muziek.

Woody Forster en Devora Laye, oprichters en kernleden van de band, houden regelmatig een praatje óf over waar het volgend nummer over gaat en wanneer het is geschreven óf met iemand uit het publiek. Zo wordt de rondleiding inhoudelijk toegelicht met feiten en data en word je meer bewust van de weidsheid en de uitgestrektheid van het land waaruit de muziek geput wordt. Ook soms letterlijk. Devora is naar de Mississippi-staat Louisiana in de Verenigde Staten gegaan om daar haar washboard te maken.

Het zijn over het algemeen korte nummers die de band speelt, verdeeld over twee sets. De gemiddelde duur is hooguit 3 minuten en die kleine juweeltjes staan bijna allemaal op de albums Big City Blues (2015) en The Burying Ground (2017) en de EP Country Blues & Rags uit 2017. De muziek doet denken aan de juke-joints en jazz-hallen van de jaren 1920 en ’30. De band beweegt moeiteloos tussen dansmuziek, de melancholie van countryblues en de energie van ragtime en jazz.

Op enkele nummers neemt Devora Laye de lead-vocal voor haar rekening en is de sound van de band bijna teer te noemen. Vooral als Bonnie Northgraves zachtjes in haar microfoon meezingt en Devora haar washboard even heeft ingeruild voor een zingende zaag, vult de weemoed de kleine foyer. Het wordt echter nooit muziek voor muurbloempjes. Dat bewijzen de twee laatste en stevige nummers Wild Woman Blues en Big City Blues.

Europese toernee

Na Nederland gaat de toernee door naar België en Duitsland met onder meer een paar optredens in Berlijn. De Europese tour wordt vervolgd in Ierland en eindigt op The BAND Festival in Dunfanaghy County. Donegal, Noord-Ierland. De band toert met vier personen door Europa. Dat zijn:

Woody Forster – gitaar, zang
Devora Laye – washboard, zingende zaag, kazoo, zang
Joseph Lubsinky-Mast – contrabas
Bonnie Northgraves – pocket trumpet, zang

The Burying Ground zet de traditie van de Noord-Amerikaanse countryblues en folk voort en schrijft en speelt eigen werk geheel in die traditie. Dat doet de band op zeer knappe wijze en geeft op die manier een historische inkijk hoe die muziek ooit moet hebben geklonken in schuren, salons en dancehalls.

  Reacties
Er zijn nog geen reacties. Je kunt als eerste reageren door het formulier in te vullen.
Reageer