Blogbericht Ronald Rijken

Instrumentals van The Akulas surfen door BLVRD-theatertent

Surf sound en gitaarwerk rechtstreeks uit Back to the Sixties

The Akulas zijn duidelijk beïnvloed door de instrumentele bands en de surf sound uit het begin van de jaren zestig, nog vóór de komst van The Beatles en Rolling Stones. Het zijn allemaal snelle en korte nummers die niet langer duren dan 3 minuten. En zo hoort dat ook. Elk nummer wordt door het publiek in de BLVRD-theatertent met overduidelijk enthousiasme onthaald.

The Akulas zijn:
Udo – Gretsch drums
Willem – Framus Star bass gedreven door een Fender Bassman 100
Benjamin – Nord orgel
Ruben – Fender Jaguar & Jazzmaster aangedreven door een Fender Dual Showman Reverb en een Fender Reverb Tank


Catchy instrumental surf
Elk nummer is catchy, zelfs de wat langzamere en als gitarist en frontman Ruben Haerens weer licks uit zijn Fendergitaar tovert, wordt dat begroet met luid gejuich. Het is weer volle bak in de theatertent van festival Boulevard. De surfsound van The Akulas is niet van het hardcore type à la Dick Dale – de koning van de surf gitaar – maar stamt duidelijk af van de Europese tak zoals The Shadows en The Dakotas. Wezenskenmerk van de surf is het totaal ontbreken van zang. De microfoons op het podium dienen louter en alleen om het publiek even te danken voor het applaus of om wat informatie te geven over het volgend nummer.

Als Ruben en Willem het ritme sterk opvoeren, Benjamin donkere klanken produceert uit de keyboards en zodoende toch een ‘Dick Dale’ atmosfeer en sound ontstaat, reageert het publiek laaiend enthousiast en gaan de vuisten van de mannen omhoog en gillen de vrouwen nog harder. Ruben voert als een echte performer een show op om het publiek nog verder op te zwepen. En dat lukt hem.

De band speelt nummers van de EP "Rustines" maar Ruben vertelt dat de band momenteel bezig is met het opnemen van een nieuw album. Het Bossche publiek krijgt dus ook veel nieuw werk te horen. Van Rustines wordt alles gespeeld: het langzame "L’amour chaud" (Warme liefde) en de up tempo nummers "The Mafista" (goede titel!), "The Searchers" (titel ontleed aan een western klassieker?) en "Le sang du soleil".

De Franse titels duiden dat The Akulas [wat haaien in het Russisch betekent, red.] hun roots hebben in de Europese tak van het surf-gitaar genre. Ook de inzet van een orgel is natuurlijk een vreemde eend in de bijt voor deze stroming die puur gericht is op de gitaar. Maar zo strikt nemen deze Vlamingen het nou ook weer niet. Muziek is geen dogma en zeker niet de rock van The Akulas.

  Reacties
Er zijn nog geen reacties. Je kunt als eerste reageren door het formulier in te vullen.
Reageer