Blogbericht Sacha Kraanen

WimBoekToe#12

Een literaire avond bij Babel

Geplaatst op 15-4-2019



Donderdagavond 11 april waren de schrijvers Vrouwkje Tuinman en Jan van Mersbergen te gast bij WimBoekToe: Gastheer Wim Daniels praat op deze literaire avond met de auteurs over hun recent uitgekomen werk.

Als eerste was dat Vrouwkje Tuinman, zelf ook romanschrijfster (en dichteres, journaliste, columniste). Ze heeft een wel heel speciaal verhaal: Na de dood van haar geliefde, F. Starik, heeft Vrouwkje diverse door Starik nagelaten werken, geredigeerd en aan elkaar gemonteerd, met als resultaat het boek Klaar.
Er lagen twee manuscripten: Starik schreef aanvankelijk het vervolg op zijn eerdere boek over zijn dementerende moeder, Moeder doen. Maar in die periode werd hij getroffen door een hartinfarct en zo kwam er een tweede manuscript bij, over zichzelf in zijn herstelperiode na het infarct. Het ging over het besef dat hij nu zelf patiënt was. Waar stond hij ten opzichte van zijn moeder die hij eerder als de patiënt zag ?
Het was boeiend om het verhaal achter het boek te horen van Vrouwkje, zij die het dichtst bij de auteur stond. Hetgeen ze las in zijn manuscript had ze ook werkelijk meegemaakt. Aan haar de taak om het zoals als Starik het bedoeld had, uit te brengen. “Frank schrijft liefdevol over zijn moeder. Hij benoemt concreet wat we liever niet willen zien, maar waarvan we wel weten dat het er is. Dat kan rauw overkomen maar ik noem het liever eerlijk” 

Jan van Mersbergen vertelt over zijn pas verschenen roman De onverwachte rijkdom van Altena en noemt het verhaal het omgekeerde van Klaar. Daar waar Starik over zijn moeder schrijft, is de hoofdfiguur bij van Mersbergen zijn vader, weliswaar in fictie. In de roman speelt de dochter ook een belangrijke rol (bij Starik de zoon).
Van Mersbergen heeft veel elementen uit zijn jeugd in de roman gestopt en geeft zo een indirecte inkijk in zijn jaren in de polder. Het levert herkenbaarheid op.
Het is ook een spannend boek, een mysterie rondom een zandafgraving die ooit werd beheerd door een zonderling uit het dorp. De heer Rochat plaatste een hek rondom het meer waardoor niemand er meer kon zwemmen. Hij maakte daarmee een einde aan de lange dagen die de jeugd er doorbracht en zette zo een heel dorp buitenspel. Een man die niemand toeliet in zijn leven en vooral op zichzelf was. Nu is hij dood en zal zijn dochter bepalen wat er met deze grond gebeurt. Als lezer beland je in een soort puzzel naar het waarom, wat wilde Rochat met deze zandafgraving? Het brengt je stukje bij beetje naar de ontknoping. Een ontknoping waar van Mersbergen nog geen weet van had, toen hij begon met schrijven.

Elena Medorenko zorgde deze avond voor de muzikale omlijsting. Ze zingt in het Russisch, ingetogen bijna fluisterend. Elena begeleidt zichzelf daarbij op gitaar. De zang maakt dat de zaal even helemaal stil is en we dromen weg op de prachtige klanken….

Beide auteurs praten open over de ervaringen met het schrijven. Schrijven is schrappen, vaak wordt er nog ruim een vierde van het aantal woorden geschrapt. En hoe kom je op een idee voor een boek? ‘Bij mij dringt het idee voor een boek zich aan mij op’, aldus van Mersbergen, ‘en dan ga ik schrijven’. 

Een geslaagde avond. Nu we zoveel gehoord hebben over de auteurs en meer achtergrondinformatie hebben, wordt het tijd om hun boeken te gaan lezen!! 

Foto's van Gerard Monte

  Reacties
Er zijn nog geen reacties.
Reageer
Log in om een reactie te plaatsen.